Podstawowym warunkiem skutecznej naprawy metodą PDR jest nienaruszona powłoka lakiernicza. Jeżeli lakier został pęknięty, odpryśnięty lub mocno zarysowany, usunięcie samego wgniecenia nie wystarczy. W takiej sytuacji konieczna może być naprawa blacharsko-lakiernicza.

Niektóre uderzenia powodują trwałe rozciągnięcie blachy. Nawet jeśli technik przywróci jej pierwotny kształt, materiał może nie odzyskać swoich właściwości w pełni. W takich przypadkach metoda PDR może nie zapewnić oczekiwanego efektu.

Niewielkie wgniecenia parkingowe są zwykle łatwiejsze do usunięcia niż bardzo głębokie deformacje. Większym wyzwaniem są również uszkodzenia znajdujące się: na ostrych przetłoczeniach, przy krawędziach elementów, w miejscach o utrudnionym dostępie, w pobliżu wzmocnień konstrukcyjnych. Takie naprawy wymagają dużego doświadczenia, a nie zawsze są możliwe do wykonania bez lakierowania.

Jeżeli dany element był wcześniej szpachlowany lub lakierowany, ryzyko uszkodzenia powłoki podczas naprawy PDR jest znacznie większe. W takich sytuacjach specjalista może zalecić zastosowanie innej metody naprawy.

Metoda PDR sprawdza się zarówno w przypadku stali, jak i aluminium, jednak niektóre materiały są trudniejsze w obróbce. Aluminiowe elementy wymagają większej precyzji i doświadczenia, dlatego każda naprawa musi zostać indywidualnie oceniona.

Na pierwszy rzut oka dwa podobne wgniecenia mogą wymagać zupełnie innego sposobu naprawy. Doświadczony technik oceni:

• stan lakieru,
• stopień odkształcenia blachy,
• możliwość dostępu do uszkodzenia,
• szanse na całkowite usunięcie wgniecenia metodą PDR.

Dzięki temu właściciel samochodu otrzymuje rzetelną informację o możliwościach naprawy i przewidywanym efekcie.